-
Πώς Φτάνουμε στο Σημείο να Εκδηλώσουμε Διαβήτη
Dr. Δημήτρης Τσουκαλάς, MD
Ο Σακχαρώδης Διαβήτης πλήττει έναν στους δέκα Έλληνες, δηλαδή ένα περίπου εκατομμύριο άτομα πάσχουν από αυτή την ασθένεια στην Ελλάδα, ενώ ένας στους τέσσερις ενήλικες βρίσκεται σε προ-διαβητικό στάδιο.
Ο διαβήτης είναι ένα σύνολο μεταβολικών* διαταραχών που οφείλονται κυρίως σε δυσλειτουργία της ινσουλίνης. Η ινσουλίνη είναι η ορμόνη που λειτουργεί σαν κλειδί και επιτρέπει την είσοδο της γλυκόζης (ζάχαρο) στα κύτταρα.
Αυτή η παρατήρηση, οδηγεί στα εξής συμπεράσματα:Ο διαβήτης είναι ένα σύνολο μεταβολικών* διαταραχών που οφείλονται κυρίως σε δυσλειτουργία της ινσουλίνης. Η ινσουλίνη είναι η ορμόνη που λειτουργεί σαν κλειδί και επιτρέπει την είσοδο της γλυκόζης (ζάχαρο) στα κύτταρα.
-
Ότι πρόκειται για ένα πρόβλημα που δεν οφείλεται κυρίως σε γενετικά αίτια (γονίδια), γιατί το φαινόμενο εμφανίστηκε μέσα στην ίδια γενιά.
- Ότι το πρόβλημα σχετίζεται με την ριζική αλλαγή του τρόπου ζωής και διατροφής που συντελέστηκε σε αυτά τα 50 χρόνια.
Η στροφή στην μαζική κατανάλωση επεξεργασμένων υδατανθράκων και ο μεγάλος βαθμός επεξεργασίας των τροφών γενικότερα, έχει ως αποτέλεσμα οι τροφές να έχουν πολύ χαμηλή θρεπτική αξία (συστατικά) ενώ παρέχουν πολλές θερμίδες.
Όλα τα παραπάνω μαζί με την έντονη μείωση της σωματικής κίνησης, φέρνουν τον οργανισμό σε μια κατάσταση που αποκλίνει σημαντικά από τη φυσιολογική λειτουργία.
Το βασικό χαρακτηριστικό της ζωής
Το σώμα είναι μια αποικία κυττάρων. Εκατό τρις κύτταρα συνυπάρχουν, επικοινωνούν και συνεργάζονται με αποτέλεσμα το θαύμα του ανθρώπινου οργανισμού.
Η ζωή είναι δυνατή λόγω της ικανότητας των οργανισμών να διατηρούν μια κατάσταση ομοιόστασης.Όλα τα παραπάνω μαζί με την έντονη μείωση της σωματικής κίνησης, φέρνουν τον οργανισμό σε μια κατάσταση που αποκλίνει σημαντικά από τη φυσιολογική λειτουργία.
Το βασικό χαρακτηριστικό της ζωής
Το σώμα είναι μια αποικία κυττάρων. Εκατό τρις κύτταρα συνυπάρχουν, επικοινωνούν και συνεργάζονται με αποτέλεσμα το θαύμα του ανθρώπινου οργανισμού.
Η λέξη «ομοιό-σταση» προέρχεται ετυμολογικά από τις λέξεις όμοιος και στάση και περιγράφει την ιδιότητα των έμβιων όντων να διατηρούν σταθερές τις συνθήκες του εσωτερικού τους περιβάλλοντος (θερμοκρασία, συγκεντρώσεις διάφορων συστατικών κτλ.), παρά τις εξωτερικές μεταβολές.
Όσο ένας οργανισμός διατηρεί το ίδιο σταθερό περιβάλλον είναι υγιής. Όταν δεν είναι σε θέση να διατηρήσει μια κατάσταση ομοιόστασης αρχίζει να νοσεί και να οδηγείται προς τον θάνατο.
Για να διατηρηθεί σε ζωή η αποικία κυττάρων που ονομάζεται ανθρώπινος οργανισμός, πρέπει να πληρούνται δύο βασικές προϋποθέσεις:
-
Να μπορούν τα κύτταρα του να παράγουν άφθονη ενέργεια.
-
Να έχουν την δυνατότητα να επικοινωνούν μεταξύ τους ώστε να ρυθμίζουν ανάλογα την λειτουργία τους.
Ενέργεια
Το βασικό μόριο που χρησιμοποιούν τα κύτταρά για την παραγωγή ενέργειας είναι η γλυκόζη. Όλες οι τροφές λίπη, υδατάνθρακες και πρωτεΐνες μετατρέπονται τελικά σε γλυκόζη που καίγεται για να απελευθερώσει ενέργεια.
Μέσα στο σώμα υπάρχει αδιάλλειπτη μεταφορά και παραγωγή γλυκόζης.
Το σώμα εργάζεται λοιπόν έντονα για να διατηρεί σταθερά τα επίπεδα ζαχάρου στο αίμα ώστε να υπάρχει διαθέσιμη ενέργεια σε όλα τα κύτταρα. Τα επίπεδα ζαχάρου που επιτρέπουν μια βέλτιστη λειτουργία είναι μεταξύ 75-110 mg/dl. Αυτό σημαίνει ότι στα 4 λίτρα αίμα που κυκλοφορούν στο σώμα, είναι διαλυμένο λιγότερο από ένα κουταλάκι ζάχαρης.
Ένα μοναδικό σύστημα επικοινωνίας
Οι ορμόνες είναι πολύ ισχυρές ουσίες που μεταφέρονται διαμέσου του αίματος και ρυθμίζουν την λειτουργία διαφόρων οργάνων και συστημάτων στο σώμα.
Οι δύο κυρίαρχες ορμόνες στην διαχείριση των αποθεμάτων ενέργειας στο ανθρώπινο σώμα είναι η ιvσουλίνη και η λεπτίνη.
Ενώ είναι ευρέως γνωστός ο ρόλος της ιvσουλίνης στην ρύθμιση των επιπέδων του ζαχάρου στο αίμα δεν συμβαίνει το ίδιο και για τις υπόλοιπες λειτουργίες που επιτελεί στο σώμα.
Η ινσουλίνη συνεργάζεται στενά με μια άλλη ορμόνη, την λεπτίνη. Η λεπτίνη μαζί με την Ivσουλίνη είναι οι βασικοί ρυθμιστές του ενδοκρινολογικού συστήματος.
Η λεπτίνη παράγεται από τον λιπώδη ιστό και αυτό καθιστά το λίπος τον μεγαλύτερο αδένα στο ανθρώπινο σώμα. Υπό κανονικές συνθήκες η λεπτίνη στέλνει σήμα στον εγκέφαλο μας ότι προσλήφθηκε αρκετή τροφή και έτσι σταμά η αίσθηση της πείνας.
Γιατί συμβαίνει αυτό;
Το σώμα μας εδώ και εκατομμύρια χρόνια, εξελίχθηκε σε ένα περιβάλλον έλλειψης τροφής. Σε ένα περιβάλλον που σπανίζει η τροφή, τα αποθέματα ενέργειας είναι ο βασικός ρυθμιστής για την λειτουργία του οργανισμού. Αν για παράδειγμα το σώμα δεν έχει επαρκή αποθέματα ενέργειας δεν μπορεί να διασφαλίσει την επιβίωση και το μεγάλωμα παιδιών. Σε μια τέτοια περίπτωση τα χαμηλά επίπεδα λεπτίνης αποτρέπουν την τεκνοποίηση μέχρι την αποκατάσταση των ενεργειακών αποθεμάτων.
Αντίστοιχα λοιπόν και ανάλογα με τα αποθέματα ενέργειας (λίπος) το σώμα ρυθμίζει την λειτουργία των υπόλοιπων αδένων και ορμονών: θυρεοειδή, τεστοστερόνη, οιστρογόνα, αδρεναλίνη, κορτιζόλη και άλλες.
Διαβήτης ένα πρόβλημα επικοινωνίας
Η μεγάλη ποσότητα πρόσληψης επεξεργασμένων θερμίδων, ωθεί τα επίπεδα ζαχάρου στο αίμα συνεχώς προς τα πάνω. Το σώμα στην προσπάθεια του να διατηρήσει τα επίπεδα στο αίμα εντός των επιθυμητών ορίων εκκρίνει όλο και μεγαλύτερες ποσότητες ιvσουλίνης και λεπτίνης.
Όσο πιο γρήγορα απορροφούνται οι τροφές, τόσο μεγαλύτερη είναι η ταχύτητα με την οποία ανεβαίνουν τα επίπεδα του ζαχάρου στο αίμα και τόσο μεγαλύτερες είναι οι ανάγκες για ιvσουλίνη και λεπτίνη. Όσο μεγαλύτερη επεξεργασία έχει υποστεί μια τροφή τόσο πιο γρήγορα απορροφάται και τόσο περισσότερο ενισχύεται αυτή η ορμονική ανισορροπία.Το βασικό μόριο που χρησιμοποιούν τα κύτταρά για την παραγωγή ενέργειας είναι η γλυκόζη. Όλες οι τροφές λίπη, υδατάνθρακες και πρωτεΐνες μετατρέπονται τελικά σε γλυκόζη που καίγεται για να απελευθερώσει ενέργεια.
Μέσα στο σώμα υπάρχει αδιάλλειπτη μεταφορά και παραγωγή γλυκόζης.
Το σώμα εργάζεται λοιπόν έντονα για να διατηρεί σταθερά τα επίπεδα ζαχάρου στο αίμα ώστε να υπάρχει διαθέσιμη ενέργεια σε όλα τα κύτταρα. Τα επίπεδα ζαχάρου που επιτρέπουν μια βέλτιστη λειτουργία είναι μεταξύ 75-110 mg/dl. Αυτό σημαίνει ότι στα 4 λίτρα αίμα που κυκλοφορούν στο σώμα, είναι διαλυμένο λιγότερο από ένα κουταλάκι ζάχαρης.
Ένα μοναδικό σύστημα επικοινωνίας
Οι ορμόνες είναι πολύ ισχυρές ουσίες που μεταφέρονται διαμέσου του αίματος και ρυθμίζουν την λειτουργία διαφόρων οργάνων και συστημάτων στο σώμα.
Οι δύο κυρίαρχες ορμόνες στην διαχείριση των αποθεμάτων ενέργειας στο ανθρώπινο σώμα είναι η ιvσουλίνη και η λεπτίνη.
Ενώ είναι ευρέως γνωστός ο ρόλος της ιvσουλίνης στην ρύθμιση των επιπέδων του ζαχάρου στο αίμα δεν συμβαίνει το ίδιο και για τις υπόλοιπες λειτουργίες που επιτελεί στο σώμα.
Η ινσουλίνη συνεργάζεται στενά με μια άλλη ορμόνη, την λεπτίνη. Η λεπτίνη μαζί με την Ivσουλίνη είναι οι βασικοί ρυθμιστές του ενδοκρινολογικού συστήματος.
Η λεπτίνη παράγεται από τον λιπώδη ιστό και αυτό καθιστά το λίπος τον μεγαλύτερο αδένα στο ανθρώπινο σώμα. Υπό κανονικές συνθήκες η λεπτίνη στέλνει σήμα στον εγκέφαλο μας ότι προσλήφθηκε αρκετή τροφή και έτσι σταμά η αίσθηση της πείνας.
Γιατί συμβαίνει αυτό;
Το σώμα μας εδώ και εκατομμύρια χρόνια, εξελίχθηκε σε ένα περιβάλλον έλλειψης τροφής. Σε ένα περιβάλλον που σπανίζει η τροφή, τα αποθέματα ενέργειας είναι ο βασικός ρυθμιστής για την λειτουργία του οργανισμού. Αν για παράδειγμα το σώμα δεν έχει επαρκή αποθέματα ενέργειας δεν μπορεί να διασφαλίσει την επιβίωση και το μεγάλωμα παιδιών. Σε μια τέτοια περίπτωση τα χαμηλά επίπεδα λεπτίνης αποτρέπουν την τεκνοποίηση μέχρι την αποκατάσταση των ενεργειακών αποθεμάτων.
Αντίστοιχα λοιπόν και ανάλογα με τα αποθέματα ενέργειας (λίπος) το σώμα ρυθμίζει την λειτουργία των υπόλοιπων αδένων και ορμονών: θυρεοειδή, τεστοστερόνη, οιστρογόνα, αδρεναλίνη, κορτιζόλη και άλλες.
Διαβήτης ένα πρόβλημα επικοινωνίας
Η μεγάλη ποσότητα πρόσληψης επεξεργασμένων θερμίδων, ωθεί τα επίπεδα ζαχάρου στο αίμα συνεχώς προς τα πάνω. Το σώμα στην προσπάθεια του να διατηρήσει τα επίπεδα στο αίμα εντός των επιθυμητών ορίων εκκρίνει όλο και μεγαλύτερες ποσότητες ιvσουλίνης και λεπτίνης.
Το σώμα συνηθίζει στα σταθερά αυξημένα επίπεδα αυτών των ορμονών και δεν ανταποκρίνεται με τον ίδιο τρόπο. Όλο και μεγαλύτερες ποσότητες ιvσουλίνης και λεπτίνης οδηγούν σε όλο μεγαλύτερες ανάγκες γι αυτές τις ορμόνες. Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται «αντίσταση» στην ινσουλίνη και στην λεπτίνη.
Σταδιακά το πάγκρεας κουράζεται να εκκρίνει αυξημένες ποσότητες ινσουλίνης ενώ παράλληλα ο εγκέφαλος δεν ανταποκρίνεται πλέον στα σήματα της λεπτίνης.
Το ζάχαρο στο αίμα αρχίζει τότε να ανεβαίνει ενώ ο εγκέφαλος νομίζει ότι δεν έχουμε αποθέματα ενέργειας και μας σπρώχνει στο να φάμε όλο και περισσότερο.
Η όλη κατάσταση οδηγεί στην απορρύθμιση του ορμονικού συστήματος και μεταβολικές διαταραχές με συμπτώματα όπως:
- Αύξηση βάρους
- Έντονη πείνα
- Σεξουαλική ανεπάρκεια
- Προδιάθεση για φλεγμονή
- Κατάθλιψη
Ο Διαβήτης δεν είναι ένα πρόβλημα ζαχάρου
Η μονομερής προσοχή στη μείωση των επιπέδων του ζαχάρου στο αίμα δεν διορθώνει καμία από τις παραπάνω διαταραχές.
Γνωρίζουμε σήμερα ότι οι περισσότερες βλάβες δεν προκαλούνται από τα υψηλά επίπεδα ζαχάρου στο αίμα, αλλά από τα υψηλά επίπεδα λεπτίνης και ιvσουλίνης που παραμένουν έτσι πολλά χρόνια πριν το ζάχαρο ξεπεράσει τα 126 mgr/dl που χαρακτηρίζουν κάποιον ως διαβητικό.
Κατά την στιγμή της διάγνωσης του διαβήτη το 50% των ασθενών έχουν ήδη βλάβη στα στεφανιαία αγγεία (τα αγγεία της καρδιάς). Η βλάβη αυτή δεν προκλήθηκε από το ζάχαρο, αλλά από τα υψηλά επίπεδα ιvσουλίνης.
Η αξιολόγηση των επιπέδων της ιvσουλίνης και της λεπτίνης μαζί με την μέτρηση δεικτών του μεταβολισμού στα ούρα αποτυπώνουν μια πλήρη εικόνα για την κατάσταση υγείας του οργανισμού στη συγκεκριμένη στιγμή.
Η ουσιαστική λύση είναι η αποκατάσταση της φυσιολογικής λειτουργίας του οργανισμού και η διαχείριση των αιτιών του προβλήματος.
Τρόπος αντιμετώπισης
Για την αντιμετώπιση παθολογικών καταστάσεων που αφορούν στον διαβήτη είναι απαραίτητος ο εντοπισμός παραγόντων με την διενέργεια εξετάσεων μεταβολομικής, που επιτρέπει να βοηθήσουμε με ακριβείς παρεμβάσεις στον τρόπο ζωής και διατροφής ώστε να επανέλθει ο οργανισμός στην φυσιολογική του λειτουργία.
Η εξέταση Metabolomic Analysis® που διενεργείται στις κλινικές μας, εντοπίζει πρώιμα διαταραχές του οργανισμού και προσδιορίζει τους διαφορετικούς παράγοντες του διαβήτη, που οφείλονται σε ενδογενείς (DNA) και εξωγενείς παράγοντες (διατροφή, άσκηση, στρες). Σύμφωνα με την Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ οι μεταβολομικές αναλύσεις είναι η πιο ακριβής μέθοδος αξιολόγησης της υγείας του ατόμου.
Είναι ένα σύγχρονο εργαλείο της Precision Medicine (Ιατρική Ακριβείας) που ανιχνεύει πολύ μικρά μόρια που λαμβάνουν μέρος στις χημικές αντιδράσεις των κυττάρων οργανισμού και παρέχει ακριβή δεδομένα για την αντιμετώπιση και πρόληψη νοσημάτων του διαβήτη και άλλων παθήσεων.
Εντοπίζονται παράγοντες που αφορούν:
Εντοπίζονται παράγοντες που αφορούν:
- την ορμονική κατάσταση του οργανισμού
- το μεταβολισμό των πρωτεϊνών, των υδατανθράκων και των λιπιδίων
- την ενδοκρινολογική λειτουργία του οργανισμού
- τις ελλείψεις σε μεταλλικά στοιχεία, αμινοξέα, βιταμίνες και ωμέγα 3 λιπαρά οξέα
- την ικανότητα του οργανισμού να παράγει ενέργεια (μιτοχονδριακή λειτουργία)
- την λειτουργία του νευρικού συστήματος
- την τοξική επιβάρυνση του οργανισμού
- την αντιοξειδωτική ικανότητα του οργανισμού
- το εντερικό μικροβίωμα
Αποτελέσματα εξέτασης & αγωγή
H διόρθωση ελλείψεων του οργανισμού σε βιταμίνες και άλλα στοιχεία, η ρύθμιση της αντίστασης στην ινσουλίνη, η αποκατάσταση του μεταβολισμού και η ρύθμιση του βάρους σε φυσιολογικά επίπεδα επαναπροσδιορίζουν την πορεία της νόσου και βελτιώνουν την ποιότητα ζωής των ασθενών με διαβήτη.
Η αγωγή για την επαναφορά της φυσιολογικής λειτουργίας του οργανισμού και την αντιμετώπιση του διαβήτη, διαμορφώνεται ανάλογα με τις ελλείψεις, δυσλειτουργίες, τις ανισορροπίες και ανάγκες του οργανισμού που εντοπίστηκαν μέσα από την εξέταση Metabolomic Analysis®. Περιλαμβάνει, παράλληλα με την συμπτωματική αγωγή, χορήγηση ειδικών συμπληρωμάτων, βιταμινών, ιχνοστοιχείων, αμινοξέων και ειδική διατροφή.
Η σταδιακή αποκατάσταση των παραπάνω παραγόντων επιφέρει μια σταθερή βελτίωση της φυσιολογικής λειτουργίας του οργανισμού αντί μια βαθμιαία επιδείνωση, γιατί το σώμα είναι γενετικά προγραμματισμένο να είναι υγιές.
Στην Υγειά Σας!
H διόρθωση ελλείψεων του οργανισμού σε βιταμίνες και άλλα στοιχεία, η ρύθμιση της αντίστασης στην ινσουλίνη, η αποκατάσταση του μεταβολισμού και η ρύθμιση του βάρους σε φυσιολογικά επίπεδα επαναπροσδιορίζουν την πορεία της νόσου και βελτιώνουν την ποιότητα ζωής των ασθενών με διαβήτη.
Η αγωγή για την επαναφορά της φυσιολογικής λειτουργίας του οργανισμού και την αντιμετώπιση του διαβήτη, διαμορφώνεται ανάλογα με τις ελλείψεις, δυσλειτουργίες, τις ανισορροπίες και ανάγκες του οργανισμού που εντοπίστηκαν μέσα από την εξέταση Metabolomic Analysis®. Περιλαμβάνει, παράλληλα με την συμπτωματική αγωγή, χορήγηση ειδικών συμπληρωμάτων, βιταμινών, ιχνοστοιχείων, αμινοξέων και ειδική διατροφή.
Η σταδιακή αποκατάσταση των παραπάνω παραγόντων επιφέρει μια σταθερή βελτίωση της φυσιολογικής λειτουργίας του οργανισμού αντί μια βαθμιαία επιδείνωση, γιατί το σώμα είναι γενετικά προγραμματισμένο να είναι υγιές.
Στην Υγειά Σας!
Βιβλιογραφικές αναφορές
- Insulin resistance goo.gl/1EaKd1
- http://emedicine.medscape.com/article/122501-overview
- http://el.wiktionary.org/wiki/
- http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16489319?ordinalpos=1&itool=EntrezSystem2.PEntrez.Pubmed.Pubmed_ResultsPanel.Pubmed_SingleItemSupl.Pubmed_Discovery_RA&linkpos=1&log$=relatedreviews&logdbfrom=pubmed
- http://www.nutritionandmetabolism.com/content/2/1/5 http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21418711
- http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18703413
- http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19091915
- http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20374961
Dr. Dimitris Tsoukalas, MD
Chronic Diseases & Metabolic Disorders Clinic
Harvard Medical School Course GIMSS
President of The European Institute of Nutritional Medicine E.I.Nu.M
American College for the Advancement in Medicine
Diabetes mellitus currently affects one out of 10 Greeks. Approximately one million people suffer from this condition in Greece, while one out of four adults finds himself in a pre-diabetic stage.The fact that diabetes is the most common metabolic disease is a fairly recent phenomenon. The effects of certain forms of the disease have increased by 700 percent over the last 50 years!
Research in diabetes-related issues by endocrinologist Ron Rosedale leads to the following conclusions:
1. The problem is basically not a problem in genetics, as the phenomenon appeared within one generation.
2. The disease is linked to the radical change in lifestyle and diet that has taken place over the last 50 years.
The tremendous increase in the mass consumption of processed carbohydrates and the extent of processing of food in general, results in foods that are extremely low in nutritients while extremely high in calories. This, combined with a significant decrease in physical activity, has brought the human organism to its biochemical limits.
The human body is genetically programed to function within specific parameters. These have been altered to such a high degree as to lead to severe dysfunctions such as diabetes.
Life's basic characteristic
The organism is a colony of cells. A hundred trillion cells, coexisting, communicating and cooperating, comprise the miracle that is called the human body. Life is made possible through the ability of the organism to maintain a state of homeostasis.
The word 'homeostasis' comes from the Greek words 'homeo,' which means similar and 'stasis,' which means state, standing or posture. It describes the ability living organisms have to keep internal conditions stable (temperature, concentration of certain substances, etc.), despite changes in external conditions.
As long as the organism is able to maintain this stability, it is healthy. When homeostasis cannot be maintained anymore, disease sets in and the organism starts toward death.
Two basic requisites have to be fulfilled for the colony of cells called the human organism to stay alive:
1. The cells must be able to produce high levels of energy and
2. Communication among them must be adequate so as to permit the adjustment of function.
Energy
The basic molecule used by the cells for energy production is glucose. All foods, no matter what category they fall into – fats, carbohydrates or proteins –, are eventually converted to glucose (sugar) which is then burnt to produce energy. There is a constant production and transfer of glucose within the organism.
The organism works very hard at keeping sugar levels constant so as to be able to supply all cells with enough energy at all times. Sugar levels between 75 and 110 mg/dl permit optimal function. This means that in the 4 liters of blood contained in the human body there is, in a dissolved state, less than a teaspoon of sugar.
A unique communication system
Hormones are very powerful substances traveling throughout the organism via the blood stream to reach the various organs and systems which they regulate. The two major hormones related to the management of energy reserves in the human body are insulin and leptin.
While the role insulin plays in the regulation of sugar levels in the blood is broadly known the same cannot be said of the rest of its functions within the organism, especially those it performs in association with leptin.
Leptin was discovered fairly recently – about15 years ago. Leptin and insulin are the basic coordinators of the endocrine system. Leptin is produced by the adipose tissue, which makes fat the largest gland of the human body. Under normal conditions, leptin sends a message to the brain that enough food has been ingested and so we stop feeling hungry.
To fully understand the role of leptin and insulin, we have to have a look at what basic purpose they serve. The human organism has evolved over the past millions of years in an environment where food was scarce. In such conditions of constant food shortage, reserves form the main regulator of the organism's functions on mutlitple levels. If, for instance, reserves are too low, they cannot guarantee the organism's survival, much less the raising of progeny. In such a case, procreation is prevented through certain hormones until such a time when the energy reserves are replenished.
In a similar way and always in correlation with the energy reserves (fat), the organism regulates the function of the other glands and hormones: thyroid, testosterone, estrogens, adrenaline, cortisol etc.
Diabetes, a problem in communication
The excessive quantity of processed calories we consume continuously pushes sugar levels in the blood upwards. In order to keep the latter within the desired range, the organism secretes higher and higher quantities of insulin and leptin.
The faster food is absorbed, the faster sugar levels in the blood rise and the greater the need for insulin and leptin. The speed at which food is absorbed is directly proportional to how much processing it has undergone -- the more processing, the greater the hormonal imbalance as the organism gets used to the constantly elevated levels of these hormones and does not respond to them as before. Greater quantities of insulin and leptin present lead to a need for even greater quantities for them to be effective. This phenomenon is called "resistance."
After a few years of this regime, the pancreas becomes exhausted while the brain does not respond to leptin's signals anymore. Sugar in the blood starts to rise but the brain, believing that the organism lacks in energy reserves, urges one to eat more. The endocrine system ceases to function properly.
Symptoms such as:
- Weight gain
- Intense hunger
- Sexual deficiency
- Predisposition to inflammation
- Depression
are the result of this metabolic disturbance.
Diabetes is not a sugar problem
Focusing on reducing sugar levels in the blood does not remedy any of the above, leading only to health levels deteriorating further.
We know today that the damage isn't caused by high sugar levels in the blood but by elevated leptin and insulin levels. Those can be exceedingly high for years before sugar reaches the 126 mgr/dl limit which characterizes diabetes.
In 50 percent of the cases where diabetes is diagnosed, the patients already suffer from damage to the coronary arteries (the arteries supplying blood to the heart). This damage was not caused by high glucose levels but by high insulin levels.
The analysis of insulin and leptin levels in combination with the measurement of metabolic indices in urine can give us a complete picture of the organism's state of health at any particular time.
With the aid of advanced computer technology it is possible to analyze urine and detect chemical substances present in trace amounts. Every chemical reaction in the organism produces some chemical substance. By measuring the reactions' derivatives (metabolites) we can determine if there are deficiencies in vitamins, minerals or other micronutrients with great accuracy.
Remedying these deficiencies can restore the normal, healthy state of the body and decrease the need for medicine or high amounts of insulin to regulate sugar levels.
Diabetes is not just a sugar problem; it conceals a much wider metabolic disorder. Improving the overall metabolic profile and state of health is the only way to be healthy.
To your health!
Sources:
goo.gl/1EaKd1
http://emedicine.medscape.com/article/122501-overview
http://el.wiktionary.org/wiki/
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16489319?ordinalpos=1&itool=EntrezSystem2.PEntrez.Pubmed.Pubmed_ResultsPanel.Pubmed_
SingleItemSupl.Pubmed_Discovery_RA&linkpos=1&log$=relatedreviews&logdbfrom=pubmed
http://www.nutritionandmetabolism.com/content/2/1/5 http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21418711
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18703413
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19091915
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20374961
F.A.QS
Partnerships
About Us
