New Customer
New customer? Welcome!
Registered User
Are you registered? Login:

-

23.08.2020
Στα νοσήματα του θυρεοειδή παράγονται, είτε μεγαλύτερες, είτε μικρότερες ποσότητες θυρεοειδικών ορμονών, από όσες χρειάζονται για την ομαλή λειτουργία του οργανισμού.

Οι γυναίκες είναι πιο πιθανό, σε σχέση με τους άντρες, να αναπτύξουν κάποιο νόσημα του θυρεοειδή, ιδιαίτερα αμέσως μετά την εγκυμοσύνη και μετά την εμμηνόπαυση.




Dr. Δημήτρης Τσουκαλάς, MD


Ένας στους δύο από εμάς είναι πιθανό να έχει κάποιο πρόβλημα με το θυρεοειδή. Όζοι θερμοί ή ψυχροί, υποθυρεοειδισμός, υπερθυρεοειδισμός, θυρεοειδίτιδα Hashimoto (Χασιμότο) και βρογχοκήλη (διόγκωση του θυρεοειδούς) είναι τα πιο συχνά προβλήματα.

Ποιος είναι ο λόγος που παρατηρείται ραγδαία αύξηση των νοσημάτων που σχετίζονται με αυτόν τον σημαντικό αδένα;

Ο θυρεοειδής είναι ο αδένας που ρυθμίζει ανά πάσα στιγμή το μεταβολισμό. Αυξάνει ή μειώνει το μεταβολισμό ανάλογα με τις συνθήκες (κρύο, ζέστη), τις ανάγκες (ξεκούραση, άσκηση) αλλά και την συναισθηματική κατάσταση (θυμός,  φόβος, χαρά).

Βρίσκεται στο λαιμό και ονομάζεται έτσι γιατί έχει το σχήμα θυρεού (ασπίδα, οικόσημο) και παράγει δύο βασικές ορμόνες:

  • την Τ4 (Θυροξίνη) και
     
  • την Τ3 (Τριιωδοθυρονίνη)
οι αριθμοί 3 και 4 αναφέρονται στο πόσα άτομα ιωδίου περιέχονται στην κάθε ορμόνη (βλ. σχήμα).

Από τις δύο ορμόνες η δραστική είναι η Τ3 και επηρεάζει σχεδόν οποιαδήποτε φυσιολογική μεταβολική διαδικασία μέσα στο σώμα όπως την ανάπτυξη, την θερμοκρασία του σώματος, την καρδιακή συχνότητα, την έμμηνο ρύση, την αιμοποίηση, την ανάπτυξη των τριχών, την αποθήκευση και την καύση του λίπους και πολλές άλλες.    

Ο θυρεοειδής παράγει Τ4 όπου στη συνέχεια μετατρέπεται σε Τ3 ανάλογα με τις συνθήκες και τις ανάγκες των κυττάρων. Πρόκειται για έναν ευαίσθητο και ακριβή μηχανισμό ρύθμισης που βοηθάει άμεσα το σώμα να προσαρμοστεί και να ανταποκριθεί σε αυτό που συμβαίνει άμεσα.

Οι εντολές για το πόση Τ3 και Τ4 θα εκκρίνει ο θυρεοειδής 
έρχονται από την υπόφυση μέσω της TSH (Thyroid Stimulating Hormone). Όταν ο οργανισμός χρειάζεται μεγαλύτερη ποσότητα από τις θυρεοειδικές ορμόνες, αυξάνεται η έκκριση της TSH.

Όσο μικρότερες ποσότητες Τ3 και Τ4 κυκλοφορούν στο αίμα τόσο αυξάνονται τα επίπεδα της TSH, ώστε να πιέσουν το θυρεοειδή να απελευθερώσει περισσότερη Τ3 και Τ4, ανάλογα με τις ανάγκες.

Υψηλές τιμές TSH υποδηλώνουν υπο-θυρεοειδισμό (ο θυρεοειδής υπολειτουργεί και χρειάζεται να δεχτεί μεγαλύτερη πίεση για να αντεπεξέλθει) ενώ πολύ χαμηλές τιμές συνδέονται με υπερ-θυρεοειδισμό.

Ο θυρεοειδής αλληλεπιδρά μέσω νευρικών και ορμονικών οδών με τον φλοιό του εγκεφάλου, ενώ επηρεάζει και επηρεάζεται από τις ορμόνες του στρες, την αδρεναλίνη και την κορτιζόλη.

Ο συγκεκριμένος αδένας είναι ευάλωτος και η λειτουργία του αλλάζει άμεσα υπό συνθήκες στρες. Χρόνια συναισθηματικά, μεταβολικά ή άλλα είδη στρες μπορεί να έχουν αρνητική επίδραση στη λειτουργία του.

Γιατί Νοσεί ο Θυρεοειδής
Ο θυρεοειδής αδένας προσπαθεί να ρυθμίσει τον μεταβολισμό και κυρίως την ταχύτητα που γίνονται οι μεταβολικές διεργασίες. Η απόκλιση όμως από τον φυσικό τρόπο ζωής και διατροφής είναι οι βασικοί παράγοντες στην εμφάνιση των νοσημάτων του θυρεοειδούς σε βιοχημικό και συναισθηματικό επίπεδο.

Τοξίνες και βαρέα μέταλλα, τα χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D και σεληνίου, η έλλειψη ιωδίου αλλά και η επιβάρυνση του οργανισμού με βρώμιο και χλώριο εμποδίζουν τη φυσιολογική παραγωγή Τ3 και Τ4.

Το βρώμιο για παράδειγμα, όπως και το χλώριο, ανήκει στην ίδια οικογένεια μεταλλικών στοιχείων (αλογόνα) με το ιώδιο και χρησιμοποιείται ευρέως στην παρασκευή αρτοποιημάτων. Το βρώμιο καταλαμβάνει τους υποδοχείς που θα έπρεπε να συνδεθούν με το ιώδιο και μειώνει τα επίπεδα διαθέσιμου ιωδίου στον θυρεοειδή. Αυξημένα επίπεδα βρωμίου και αντίστοιχα χαμηλά επίπεδα ιωδίου έχουν βρεθεί σε ασθενείς που πάσχουν από βρογχοκήλη.

Γνωρίζουμε επίσης ότι αυξημένα επίπεδα ινσουλίνης αλλά και χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D συμβάλουν στην εμφάνιση υποθυρεοειδισμού και αυτοάνοσου θυρεοειδίτιδας.

Στρες και Θυρεοειδής
Ο θυρεοειδής είναι ένα από τα πιο ευαίσθητα όργανα στο στρες. Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που προκαλούν στρες στο σώμα.  

Το μεταβολικό στρες είναι ένας σημαντικός παράγοντας. Σε συνθήκες μεταβολικού στρες ο οργανισμός πιέζεται λόγω της έλλειψης βασικών μικροθρεπτικών συστατικών. Η απόδοση του κάθε κυττάρου στο σώμα, όσον αφορά στην παραγωγή ενέργειας, μειώνεται και αυξάνεται εναλλακτικά η έκκριση ορμονών του στρες για να καλύψουν το ενεργειακό έλλειμμα. Μια από αυτές είναι και η Τ3.

Όσο χαμηλότερη είναι η απόδοση του μεταβολισμού τόσο μεγαλύτερη είναι η ανάγκη παρέμβασης από πλευράς του θυρεοειδούς.

Η μακροχρόνια ανάγκη παρέμβασης και υπερλειτουργίας του θυρεοειδούς αδένα οδηγεί σε αλλοίωση τόσο της λειτουργίας όσο και της δομής του. Υπό την συνεχή πίεση της TSH, αρχικά παρατηρείται μια διάχυτη αλλαγή στο παρέγχυμα (ιστός) του θυρεοειδή αδένα που σταδιακά οδηγεί στην δημιουργία όζων (μικρά εξογκώματα). Η αλλοίωση της μορφολογίας των κυττάρων φτάνει κάποια στιγμή στο σημείο όπου το ανοσοποιητικό δεν αναγνωρίζει αυτά τα κύτταρα και παράγει αντισώματα ενάντια τους.

Η καταστροφή από αυτό το σημείο και μετά προξενείται και από τον ίδιο τον οργανισμό και σταδιακά θα οδηγήσει σε υπολειτουργία του αδένα - προκαλώντας ενδεχομένως χρόνιες παθήσεις όπως όζους, θερμούς ή ψυχρούς, υποθυρεοειδισμό, υπερθυρεοειδισμό, θυρεοειδίτιδα Hashimoto (Χασιμότο) και βρογχοκήλη (διόγκωση του θυρεοειδούς - και ανάγκη για φαρμακευτική παρέμβαση.

Η εξωτερική όμως χορήγηση ορμονών δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να προσομοιάσει την φυσιολογική συνεχή έκκριση των θυρεοειδικών ορμονών. Το σώμα προσαρμόζεται με τη βοήθεια του θυρεοειδή συνεχώς και άμεσα στις συνθήκες που επικρατούν ανά πάσα στιγμή. Κατά την λήψη τροφής, σε συνθήκες κρύου ή ζέστης, κατά τη διάρκεια της άσκησης, της ξεκούρασης, ακόμη και κατά τη διάρκεια βίωσης συναισθημάτων χαράς ή λύπης ο μεταβολισμός αυξομειώνεται και προσαρμόζεται συνεχώς. Η εξωγενής χορήγηση ορμονών μπορεί να εξασφαλίσει μια ανεκτή ποιότητα ζωής όχι όμως και μια βέλτιστη απόδοση όπως θα συνέβαινε με τη φυσική έκκριση τους.

Έτσι ο θυρεοειδής “πέφτει” στη προσπάθεια του να ξυπνήσει έναν μεταβολισμό που δεν λειτουργεί σωστά. Το πρόβλημα στ’ αλήθεια δεν αφορά στον θυρεοειδή αλλά στον ίδιο το μεταβολισμό και τους παράγοντες που τον ρυθμίζουν.


Η ουσιαστική λύση είναι η αποκατάσταση της φυσιολογικής λειτουργίας του οργανισμού και η διαχείριση των αιτιών του προβλήματος.

Τρόποι αντιμετώπισης
Οι ενέργειες που μπορούν να εφαρμοστούν για την αντιμετώπιση προβλημάτων του θυρεοδειδούς και την αποκατάσταση της φυσιολογικής λειτουργίας του οργανισμού είναι:

  • Η διατήρηση ιδανικών επιπέδων βιταμίνης D. Η βιταμίνη D αυξάνει την απόδοση των χημικών αντιδράσεων σε όλα τα κύτταρα και βελτιώνει την έκφραση των γονιδίων.
  • Η διατήρηση φυσιολογικού βάρους με χαμηλά επίπεδα ινσουλίνης. Η αυξημένη ινσουλίνη αποσταθεροποιεί όλο το ορμονικό σύστημα και εμποδίζει την μετατροπή της Τ4 σε ενεργό Τ3. Η λύση της αντίστασης της ινσουλίνης συνδέεται με βελτίωση της θυρεοειδικής λειτουργίας.
  • Η λήψη απαραίτητων μικροθρεπτικών συστατικών. Το ιώδιο, το σελήνιο και το μαγνήσιο είναι στοιχεία ζωτικής σημασίας για την ομαλή λειτουργία του θυρεοειδούς, ενώ το χρώμιο, η γλουταμίνη, η κανέλα και το άλφα λιποϊκό οξύ βοηθούν στην μείωση της αντίστασης της ινσουλίνης.
  • Η αποφυγή κατανάλωσης επεξεργασμένων τροφίμων και ιδιαίτερα αρτοποιήματων που περιέχουν βρώμιο.
  • Ο εντοπισμός και διαχείριση του μεταβολικού στρες. Ανενεργά μεταβολικά μονοπάτια οδηγούν σε μείωση της παραγωγής ενέργειας και σε στρες που οφείλεται σε μεταβολικούς λόγους. Ο θυρεοειδής πιέζεται ιδιαίτερα υπό τέτοιες συνθήκες και η δυνατότητα του οργανισμού να αποκαταστήσει την φυσιολογική λειτουργία είναι σχεδόν αδύνατη αν δεν επανέλθει η βιοχημική ισορροπία.
  • Η άσκηση, που μειώνει τα επίπεδα αδρεναλίνης, σπάει την αντίσταση στην ινσουλίνη και βοηθά στον έλεγχο του σωματικού βάρους.
  • Η πόση άφθονου νερού. Η αφυδάτωση ακόμη και σε μικρό βαθμό μπορεί να μειώσει τη λειτουργία του μεταβολισμού κατά 40%.             
  • Η μείωση του συναισθηματικού στρες μέσα από μια θετική ματιά προς τη ζωή και την αποφυγή αρνητικών επιδράσεων και ειδήσεων.
  • Η μελέτη βιβλίων που αυξάνουν την κατανόηση και τις δεξιότητες. Ζούμε στην εποχή της πληροφορίας και μπορούμε να ωφελούμαστε από την αυξημένη πρόσβαση σε χρήσιμες πληροφορίες. Το πιο ασφαλές κριτήριο είναι πάντα αν αυτό που μαθαίνουμε μας κάνει πιο ικανούς και πιο χρήσιμους σε εμάς και στους γύρω μας.

Για την αντιμετώπιση παθολογικών καταστάσεων που αφορούν το θυρεοειδή είναι απαραίτητος ο εντοπισμός παραγόντων με την διενέργεια ειδικών εξετάσεων, που επιτρέπει να βοηθήσουμε με ακριβείς παρεμβάσεις στον τρόπο ζωής και διατροφής ώστε να επανέλθει ο οργανισμός στη φυσιολογική του λειτουργία.

Η εξέταση Metabolomic Analysis® εντοπίζει πρώιμα διαταραχές του οργανισμού και προσδιορίζει τους διαφορετικούς παράγοντες -ενδογενείς (DNA) και εξωγενείς (διατροφή, άσκηση, στρες)- δυσλειτουργίας του θυρεοδειδή. Σύμφωνα με την Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ οι εξετάσεις μεταβολομικής είναι η πιο ακριβής μέθοδος αξιολόγησης της υγείας του ατόμου.

Είναι ένα σύγχρονο εργαλείο της Precision Medicine (Ιατρική Ακριβείας) που ανιχνεύει πολύ μικρά μόρια που λαμβάνουν μέρος στις χημικές αντιδράσεις των κυττάρων του οργανισμού και παρέχει ακριβή δεδομένα για την αντιμετώπιση και πρόληψη παθήσεων του θυρεοειδούς.

Εντοπίζονται παράγοντες που αφορούν:
  • την ορμονική κατάσταση του οργανισμού
  • την ενδοκρινολογική λειτουργία του οργανισμού
  • τις ελλείψεις σε μεταλλικά στοιχεία, αμινοξέα, βιταμίνες και ωμέγα 3 λιπαρά οξέα
  • την ικανότητα του οργανισμού να παράγει ενέργεια (μιτοχονδριακή λειτουργία)
  • την λειτουργία του νευρικού συστήματος
  • την τοξική επιβάρυνση του οργανισμού
  • την αντιοξειδωτική ικανότητα του οργανισμού
  • το εντερικό μικροβίωμα
  • το μεταβολισμό των πρωτεϊνών, των υδατανθράκων και των λιπιδίων
Εντοπίζονται επιπλέον οι στρεσογόνοι παράγοντες που κρύβονται πίσω από την πάθηση, που συχνά παραβλέπονται κατά την διαχείριση της νόσου. Συχνά τα νοσήματα του θυρεοειδούς συνοδεύονται από έντονες αλλαγές στη διάθεση που ανατροφοδοτούν και επιδεινώνουν τη νόσο.

Αποτελέσματα εξέτασης & αγωγή
Βασικός στόχος της θεραπείας είναι η επαναφορά της φυσιολογικής λειτουργίας του θυρεοειδούς και του οργανισμού γενικότερα. H διόρθωση ελλείψεων του οργανισμού σε βιταμίνες και άλλα στοιχεία, η αποκατάσταση του μεταβολισμού και η ρύθμιση του βάρους σε φυσιολογικά επίπεδα μπορούν να αλλάξουν ριζικά την πορεία των παθήσεων του θυρεοειδούς και να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής των ασθενών.

Η αγωγή διαμορφώνεται ανάλογα με τις ελλείψεις, δυσλειτουργίες, τις ανισορροπίες και ανάγκες του οργανισμού που εντοπίστηκαν μέσα από την εξέταση Metabolomic Analysis®. Περιλαμβάνει, παράλληλα με την συμπτωματική αγωγή, χορήγηση ειδικών συμπληρωμάτων, βιταμινών, ιχνοστοιχείων, αμινοξέων και ειδική διατροφή.

Ο εντοπισμός των αιτιολογικών παραγόντων των παθήσεων του θυρεοειδούς μέσα από μεταβολομικές αναλύσεις, επιτρέπει την εξατομικευμένη αντιμετώπιση και σταδιακή αποκατάσταση τους και επιφέρει μια σταθερή βελτίωση της φυσιολογικής λειτουργίας του οργανισμού αντί μια βαθμιαία επιδείνωση, γιατί το σώμα είναι γενετικά προγραμματισμένο να είναι υγιές.

Στην Υγειά Σας!



Ο θυρεοειδής είναι ένας μικρός αδένας που βρίσκεται στη βάση του λαιμού και έχει σχήμα θυρεού (ασπίδα, οικόσημο). 

Θυρεοειδής, o Ρυθμιστής του Μεταβολισμού

Βασικός στόχος της αντιμετώπισης των αυτοάνοσων παθήσεων του θυρεοειδή, είναι η επαναφορά της ομαλής λειτουργίας του αδένα, κατά το μέγιστο δυνατό.

Έχουμε διαπιστώσει ότι στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, η διόρθωση ελλείψεων του οργανισμού σε βιταμίνες και άλλα στοιχεία, η αποκατάσταση του μεταβολισμού και η ρύθμιση του βάρους σε φυσιολογικά επίπεδα μπορούν να αλλάξουν ριζικά την πορεία των παθήσεων του θυρεοειδούς και να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής των ασθενών. 

Dr. Δημήτρης Τσουκαλάς


Ο θυρεοειδής είναι ένας μικρός αδένας με σχήμα θυρεού (ασπίδα, οικόσημο), που βρίσκεται στη βάση του λαιμού, ακριβώς κάτω από το μήλο του Αδάμ.  Η βασική λειτουργία του είναι η ρύθμιση του μεταβολισμού. Αυξάνει ή μειώνει το μεταβολισμό ανάλογα με τις συνθήκες (κρύο, ζέστη), τις ανάγκες (ξεκούραση, άσκηση) αλλά και την συναισθηματική μας κατάσταση (θυμός, φόβος, χαρά)[1][2].

Οι δύο κύριες μεταβολικές ορμόνες που εκκρίνει ο θυρεοειδής[2] είναι οι:
  • Τ4 (Θυροξίνη)
     
  • Τ3 (Τρι-ιωδο-θυρονίνη)
 
οι αριθμοί 3 και 4 μετά το Τ, αναφέρονται στο πόσα άτομα ιωδίου περιέχονται στην κάθε ορμόνη (βλ. εικόνα 1 και 2).




Εικόνα 1: Η Τ3 (τρι-ιωδο-θυρονίνη) περιέχει 3 άτομα ιωδίου (Ι). 


Από τις δύο ορμόνες, η δραστική είναι η Τ3 και επηρεάζει σχεδόν κάθε κύτταρο και μεταβολική διαδικασία μέσα στο σώμα όπως:

  • Την ανάπτυξη
  • Τη θερμοκρασία του σώματος
  • Την καρδιακή λειτουργία  
  • Την έμμηνο ρύση
  • Την παραγωγή του αίματος (αιμοποίηση)
  • Την ανάπτυξη των τριχών
  • Την αποθήκευση και την καύση του λίπους   
  • Τη γονιμότητα
  • Την κινητικότητα του εντέρου
  • Τη διαδικασία της πέψης
  • Τη νεφρική λειτουργία
  • Τη διάσπαση και το μεταβολισμό των υδατανθράκων
  • Τα επίπεδα της χοληστερίνης στο αίμα
  • Τον ύπνο
  • Τη συναισθηματική διάθεση
  • Τη σεξουαλική δραστηριότητα
  • Την παραγωγή ενέργειας στους μύες 
 


Εικόνα 2Η Τ4 (Θυροξίνη) περιέχει 4 άτομα ιωδίου (Ι). 


Ο θυρεοειδής εκκρίνει κυρίως την αδρανή ορμόνη Τ4, η οποία στη συνέχεια μετατρέπεται σε Τ3, ανάλογα με τις συνθήκες και τις ανάγκες των κυττάρων. Η έκκριση και ενεργοποίηση των θυρεοειδικών ορμονών, είναι ένας ευαίσθητος και ακριβής μηχανισμός ρύθμισης, που επιτρέπει στο σώμα να προσαρμοστεί και να ανταποκριθεί άμεσα σε αλλαγές των συνθηκών λειτουργίας του.


Όταν ο θυρεοειδής δυσλειτουργεί παράγονται μεγαλύτερες ή μικρότερες ποσότητες θυρεοειδικών ορμονών, από όσες χρειάζονται για την ομαλή λειτουργία του οργανισμού. 
 
Ανάλογα με το αν ο θυρεοειδής υπερ-λειτουργεί ή υπο-λειτουργεί, μπορεί κανείς να νιώθει υπερένταση ή κόπωση, όπως και να μειώνεται ή να αυξάνεται το σωματικό του βάρος αντίστοιχα.  

Οι γυναίκες είναι πιο πιθανό, σε σχέση με τους άντρες, να αναπτύξουν κάποιο νόσημα του θυρεοειδή, ιδιαίτερα αμέσως μετά την εγκυμοσύνη και μετά την εμμηνόπαυση.
 
 
Εγκέφαλος – Θυρεοειδής
 
Οι εντολές για το πόση Τ3 και Τ4 θα εκκρίνει ο θυρεοειδής, ξεκινούν από τον εγκέφαλο. Η ορμόνη που ρυθμίζει την έκκριση των θυρεοειδικών ορμονών, είναι η TSH (Thyroid Stimulating Hormone) και εκκρίνεται από έναν αδένα -την υπόφυση- που βρίσκεται στη βάση του κρανίου.
 

Εικόνα 3. Ο εγκέφαλος διαμέσου της έκκρισης TSH από την υπόφυση, ελέγχει τη θυρεοειδική λειτουργία και το μεταβολισμό. JAMA, τροποποιημένη. 
 

Όταν ο οργανισμός χρειάζεται μεγαλύτερη ποσότητα θυρεοειδικών ορμονών, ο εγκέφαλος δίνει εντολή στην υπόφυση να αυξήσει την έκκριση της TSH. Όσο μικρότερες ποσότητες Τ3 και Τ4 κυκλοφορούν στο αίμα, τόσο αυξάνονται τα επίπεδα της TSH, ώστε να δώσουν εντολή στο θυρεοειδή να απελευθερώσει μεγαλύτερη ποσότητα Τ3 και Τ4, ανάλογα με τις ανάγκες.

Υψηλές τιμές TSH, υποδηλώνουν ότι ο θυρεοειδής υπολειτουργεί και χρειάζονται μεγαλύτερες ποσότητες TSH για να ανταπεξέλθει – υποθυρεοειδισμός. Ενώ όταν έχουμε πολύ χαμηλά επίπεδα TSH, αυτό σημαίνει ότι ο θυρεοειδής υπερ-λειτουργεί – υπερθυρεοδισμός.

Η επικοινωνία με τον εγκέφαλο και το ορμονικό σύστημα είναι αμφίδρομη. Ο θυρεοειδής, αλληλοεπιδρά μέσω νευρικών και ορμονικών οδών, με το φλοιό του εγκεφάλου, ενώ επηρεάζει και επηρεάζεται από τις ορμόνες του στρες (αδρεναλίνη, κορτιζόλη, ντοπαμίνη).

 

Θυρεοειδής & Στρες 

Συνήθως, όταν αναφερόμαστε στον όρο στρες, έχουμε στο μυαλό μας το ψυχογενές στρες. Οποιαδήποτε όμως ξαφνική αλλαγή ή έντονη δυσκολία, που αναγκάζει το σώμα να προσαρμοστεί, ορίζεται ως στρες.

 
Αλλαγές θερμοκρασίας, ελλείψεις θρεπτικών συστατικών, η έκθεση σε τοξικές χημικές ενώσεις, όπως το κάπνισμα και το αλκοόλ, οι συναισθηματικές απώλειες, η αυξημένη οξείδωση, είναι μερικά παραδείγματα στρες.
 
Ο θυρεοειδής είναι ευάλωτος στο στρες, καθώς η λειτουργία του αλλάζει άμεσα υπό συνθήκες στρες. Συναισθηματικές, ορμονικές και μεταβολικές αλλαγές, προκαλούν αλλαγές και στη θυρεοειδική λειτουργία. Χρόνια συναισθηματικά, μεταβολικά ή άλλα είδη στρες μπορούν να έχουν αρνητική επίδραση στο θυρεοειδή[3][4][5][6][7].
 

Γιατί Νοσεί ο Θυρεοειδής

Ο θυρεοειδής αδένας, ρυθμίζει συνεχώς το μεταβολισμό και κυρίως την ταχύτητα που γίνονται οι μεταβολικές διεργασίες. Είναι υπεύθυνος για τη ρύθμιση και την προσαρμογή του μεταβολισμού στις καθημερινές εναλλαγές συνθηκών που αφορούν την εξωτερική θερμοκρασία, τις απαιτήσεις για ενέργεια, την πέψη και τις εναλλαγές της διάθεσης, μεταξύ άλλων.

Αν θα πρέπει να ανέβουμε τις σκάλες ή να κάνουμε σωματική άσκηση, ο θυρεοειδής αυξάνει τη λειτουργία του και επιταχύνει το μεταβολισμό, το ίδιο κάνει και όταν κάνει κρύο, όταν έχουμε στρες και πρέπει να αντιμετωπίσουμε κάποια δυσκολία στη ζωή, αλλά και όταν είμαστε χαρούμενοι ή ενθουσιασμένοι.

Όταν όμως ξεκουραζόμαστε, είμαστε χαλαροί, λυπημένοι ή κάνει ζέστη, ο θυρεοειδής μειώνει τη λειτουργία του και αντίστοιχα, το μεταβολισμό.

Η μειωμένη λειτουργία του θυρεοειδή και η επιβράδυνση του μεταβολισμού, είναι και ο λόγος που ο υπο-θυρεοειδισμός εμφανίζεται με κούραση, δυσανεξία στο κρύο, μελαγχολία και αύξηση βάρους, μεταξύ άλλων.

Αντίθετα, ο υπερ-θυρεοειδισμός εμφανίζεται με συμπτώματα όπως υπερένταση, απώλεια βάρους, ταχυκαρδία, δυσανεξία στη ζέστη και γενικά συμπτώματα που συνδέονται με αυξημένο μεταβολισμό.
 
Χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D και σεληνίου, η έλλειψη ιωδίου αλλά και η επιβάρυνση του οργανισμού από βιομηχανικά χημικά που διαταράσσουν το ορμονικό σύστημα, αλλά και ορισμένα φάρμακα, εμποδίζουν την ομαλή λειτουργία του θυρεοειδή[8][9][10][11].
 
Γνωρίζουμε επίσης, ότι το μεταβολικό σύνδρομο και η αντίσταση στην ινσουλίνη, συνδέονται άμεσα με δυσλειτουργία του θυρεοειδή[12][13]. Άτομα που εμφανίζουν δυσλειτουργία του θυρεοειδή, έχουν αυξημένο κίνδυνο για αντίσταση στην ινσουλίνη και μεταβολικό σύνδρομο, επιδείνωση του μεταβολισμού των λιπιδίων, αυξημένο σωματικό βάρος και υπέρταση, τα οποία συνδυαστικά αυξάνουν σημαντικά τον καρδιαγγειακό κίνδυνο[14][15].


Θυρεοειδής και Μεταβολικό Στρες
 
Ο θυρεοειδής είναι ένα από τα πιο ευαίσθητα όργανα στο στρες. Όπως αναφέραμε, υπάρχουν πολλοί παράγοντες που προκαλούν στρες: μεταβολικοί, χημικοί, ψυχογενείς, οξειδωτικοί και άλλοι.   

Το μεταβολικό στρες, είναι ένας σημαντικός παράγοντας στην ανάπτυξη νοσημάτων του θυρεοειδούς. Η λέξη στρες στα Αγγλικά σημαίνει "πιέζω", "ζορίζω κάτι πέρα από τα όρια του". Ως μεταβολικό στρες, ορίζεται η κατάσταση κατά την οποία ο οργανισμός πιέζεται, λόγω μεταβολικών διαταραχών και έλλειψεων βασικών μικροθρεπτικών συστατικών. Η απόδοση του κάθε κυττάρου στο σώμα, όσον αφορά στην παραγωγή ενέργειας, μειώνεται και αυξάνεται εναλλακτικά η έκκριση συγκεκριμένων ορμονών για να καλύψουν το ενεργειακό έλλειμμα. Μια από αυτές είναι και η Τ3.

Όσο χαμηλότερη είναι η απόδοση του μεταβολισμού, τόσο μεγαλύτερη είναι η ανάγκη παρέμβασης από πλευράς του θυρεοειδούς.

Η μακροχρόνια ανάγκη παρέμβασης και υπερ-λειτουργίας του θυρεοειδούς αδένα, οδηγεί σε αλλοίωση, τόσο της λειτουργίας, όσο και της δομής του. Υπό τη συνεχή ενεργοποίηση της TSH, αρχικά παρατηρείται μια διάχυτη αλλαγή στη σύσταση του θυρεοειδικού αδένα (παρέγχυμα), που σταδιακά καταλήγει στην δημιουργία όζων (μικρά εξογκώματα). Η αλλοίωση της μορφολογίας των κυττάρων, φτάνει κάποια στιγμή στο σημείο όπου το ανοσοποιητικό δεν αναγνωρίζει αυτά τα κύτταρα και παράγει αντισώματα εναντίων τους[15][16].

Η καταστροφή στη συνέχεια, προκαλείται και από τον ίδιο τον οργανισμό, όπου σταδιακά θα οδηγήσει σε υπολειτουργία του αδένα και ενδεχομένως χρόνιες παθήσεις, όπως όζους, υπερθυρεοειδισμό (νόσο του Graves), θυρεοειδίτιδα Hashimoto (Χασιμότο), υποθυρεοειδισμό και βρογχοκήλη (διόγκωση του θυρεοειδούς - με ανάγκη για φαρμακευτική παρέμβαση.
 

Γιατί είναι Σημαντική η Έγκαιρη Διάσωση, έστω και Τμήματος του Αδένα 

Ο θυρεοειδής σταδιακά καταβάλλεται, στην προσπάθειά του να ενεργοποιήσει ένα μεταβολισμό που δεν λειτουργεί σωστά. 


Σε αυτό το σημείο, η εξωγενής χορήγηση ορμονών, είναι ένα ζωτικό εργαλείο που μπορεί να βελτιώσει την κλινική εικόνα και την ποιότητα ζωής του ασθενούς. Ωστόσο, η προσαρμογή που γίνεται στη φαρμακευτική αγωγή 2-3 φορές κατά τη διάρκεια του έτους, δεν μπορεί να προσομοιάσει τη συνεχή και ακριβή ρύθμιση που κάνει το ανθρώπινο σώμα, με αποκρίσεις που γίνονται σε χρονικό διάστημα δευτερολέπτων[17][18].

Έχουμε διαπιστώσει μέσα από την εμπειρία μας, ότι ακόμη και όταν ο αδένας υπολειτουργεί έως και κατά 80%, αυτό το ποσοστό μπορεί να καλυφθεί μέσα από ορμονική υποκατάσταση, χωρίς να επηρεάσει αρνητικά την ποιότητας ζωής του ασθενούς. Η υπολειπόμενη κατά 20% λειτουργία του αδένα, μπορεί να καλύψει κατά σημαντικό ποσοστό συνήθεις προσαρμογές του μεταβολισμού στις ανάγκες της καθημερινότητας, επιτρέποντας μια πολύ καλή ποιότητα ζωής.

Γι’ αυτό είναι πολύ σημαντικό να κάνουμε ότι είναι δυνατόν, ώστε να διατηρηθεί οποιαδήποτε υπολειπόμενη λειτουργία του αδένα, που να επιτρέπει στον οργανισμό να προσαρμόζεται μεταβολικά σε αυτές τις αλλαγές.

Ο εντοπισμός και η διόρθωση των ελλείψεων του οργανισμού και των μεταβολικών διαταραχών, που συνέβαλαν στην ανάπτυξη της θυρεοειδικής νόσου, αποτελεί βασικό κομμάτι της αντιμετώπισης των αυτοάνοσων παθήσεων του θυρεοειδή. 


Τρόποι αντιμετώπισης


Eνέργειες που μπορούν να εφαρμοστούν επιπρόσθετα της ενδεδειγμένης φαρμακευτικής αγωγής, για την αντιμετώπιση των υποκείμενων μεταβολικών διαταραχών του θυρεοειδούς και την αποκατάσταση της φυσιολογικής λειτουργίας του οργανισμού είναι:
  • Η διατήρηση ιδανικών επιπέδων βιταμίνης D. Η βιταμίνη D, αυξάνει την απόδοση των χημικών αντιδράσεων σε όλα τα κύτταρα, βελτιώνει την έκφραση των γονιδίων και είναι απαραίτητη στην ομαλή θυρεοειδική λειτουργία[8,9][15][19].
     
  • Η διατήρηση φυσιολογικού βάρους με χαμηλά επίπεδα ινσουλίνης. Η αυξημένη ινσουλίνη αποσταθεροποιεί όλο το ορμονικό σύστημα και εμποδίζει την μετατροπή της Τ4 σε ενεργό Τ3. Η λύση της αντίστασης της ινσουλίνης συνδέεται με βελτίωση της θυρεοειδικής λειτουργίας[12][13][15].
     
  • Η διόρθωση ελλείψεων μικροθρεπτικών συστατικών όπως το ιώδιο, το σελήνιο, ο σίδηρος και το μαγνήσιο είναι στοιχεία ζωτικής σημασίας για την ομαλή λειτουργία του θυρεοειδούς[6][10][14].
     
  • Ο εντοπισμός και η διαχείριση του μεταβολικού στρες. Ανενεργά μεταβολικά μονοπάτια οδηγούν σε μείωση της παραγωγής ενέργειας και σε στρες που οφείλεται σε μεταβολικούς λόγους. Ο θυρεοειδής πιέζεται ιδιαίτερα υπό τέτοιες συνθήκες και η δυνατότητα του οργανισμού να αποκαταστήσει τη φυσιολογική λειτουργία είναι σχεδόν αδύνατη, αν δεν επανέλθει η βιοχημική ισορροπία[15][20][21].
     
  • Η άσκηση, μειώνει τα επίπεδα αδρεναλίνης, σπάει την αντίσταση στην ινσουλίνη και βοηθά στον έλεγχο του σωματικού βάρους.
     
  • Η πόση άφθονου νερού. Η αφυδάτωση ακόμη και σε μικρό βαθμό μπορεί να μειώσει τη λειτουργία του μεταβολισμού κατά 40%.
                  
Για την αντιμετώπιση παθολογικών καταστάσεων που αφορούν το θυρεοειδή, είναι απαραίτητος ο εντοπισμός των μεταβολικών διαταραχών μέσω της μέτρησης πολύ μικρών μορίων, που οδηγεί σε ακριβείς ιατρικές παρεμβάσεις στον τρόπο ζωής και διατροφής. 


Ειδικές Εξετάσεις Καθορίζουν την Αντιμετώπιση των Αυτοάνοσων Νοσημάτων του Θυρεοειδή


Ειδικές εξετάσεις που μετρούν πολύ μικρά μόρια, εντοπίζουν τις ελλείψεις και τις μεταβολικές διαταραχές που σχετίζονται με την ανάπτυξη και την πορεία της νόσου.

Η βελτίωση της μεταβολικής κατάστασης με τη χρήση ειδικών εξετάσεων, η ιατρική παρέμβαση στον τρόπο ζωής και τη διατροφή, βελτιώνει τη λειτουργία του θυρεοειδούς και τη συνολική κατάσταση της υγείας ασθενών με αυτοάνοσες θυρεοειδίτιδες.


 

Δείκτες που Ανιχνεύονται μέσω των Μεταβολομικών Αναλύσεων


Οι Μεταβολομικές Αναλύσεις ανιχνεύουν δείκτες που εντοπίζουν:
 

  • τις ελλείψεις σε βιταμίνες, ένζυμα, μεταλλικά στοιχεία, αμινοξέα, και ωμέγα 3 λιπαρά οξέα
 
  • μεταβολικές διαταραχές όπως η αντίσταση στην ινσουλίνη
 
  • τη διαχείριση της φλεγμονής
 
  • την ικανότητα παραγωγής ενέργειας (μιτοχονδριακή λειτουργία)
 
  • την αντιοξειδωτική ικανότητα του οργανισμού
 
  • την κατάσταση της εντερικής χλωρίδας (μικροβίωμα)
 
  • την παρουσία διαταραχών στο μεταβολισμό των πρωτεϊνών, των υδατανθράκων και των λιπιδίων
 
  • διαταραχές στη λειτουργία του νευρικού συστήματος
 
  • διαταραχές στην ορμονική λειτουργία
 
Η σύγχρονη αντιμετώπιση των αυτοάνοσων νοσημάτων του θυροειδή, επικεντρώνεται στην αποκατάσταση των παραπάνω διαταραχών, με τη χρήση ιατρικών παρεμβάσεων στον τρόπο ζωής και διατροφής με σκοπό τη διόρθωση των ελλείψεων, ώστε να διατηρηθεί η βέλτιστη μεταβολική κατάσταση του οργανισμού.

Με βάση την κλινική μας εμπειρία σε αυτούς τους ασθενείς, ιατρικές παρεμβάσεις σύμφωνα με τα αποτελέσματα των μεταβολομικών αναλύσεων επιφέρουν:
 

  • Βελτίωση της πορείας της νόσου, με αναχαίτιση της περαιτέρω καταστροφής του θυρεοειδή αδένα.
 
  • Διατήρηση και ενίσχυση της εναπομείνασας λειτουργίας του θυροειδή αδένα, η οποία επιτρέπει στον οργανισμό να προσαρμόζεται μεταβολικά στις συνεχείς αλλαγές που απαιτούνται από τις ανάγκες της καθημερινότητας, επιτρέποντας μια πολύ καλή ποιότητα ζωής.
 
  • Σταδιακή μείωση των επιπέδων των αυτο-αντισωμάτων.
 
  • Μείωση του αισθήματος κόπωσης και αύξηση των επιπέδων ενέργειας.
 
  • Βελτίωση της διάθεσης και μείωση των έντονων συναισθηματικών μεταπτώσεων, λόγω της κακής λειτουργίας του αδένα. 
 
  • Μείωση του κινδύνου βλάβης σε άλλα όργανα και εκδήλωσης επιπρόσθετου αυτοάνοσου νοσήματος.
 
  • Βελτίωση του μεταβολισμού και επίτευξη φυσιολογικού σωματικού βάρους.
 
  • Βελτίωση της ανταπόκρισης στη φαρμακευτική αγωγή.

Βασικός στόχος της θεραπείας, πρέπει να είναι η επαναφορά της ομαλής λειτουργίας του θυρεοειδούς, κατά το μέγιστο δυνατό. Έχουμε διαπιστώσει ότι στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, η διόρθωση ελλείψεων του οργανισμού σε βιταμίνες και άλλα στοιχεία, η αποκατάσταση του μεταβολισμού και η ρύθμιση του βάρους σε φυσιολογικά επίπεδα μπορούν να αλλάξουν ριζικά την πορεία των παθήσεων του θυρεοειδούς και να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής των ασθενών, από μια εικόνα σταθερής επιδείνωσης, σε μια σταθερής βελτίωσης.





Προγραμματισμός Εξετάσεων & Ραντεβού  



  

 Βιβλιογραφία

[2] Guyton and Hall Textbook of Medical Physiology, 14th Edition Author: John E. Hall, Elsevier 06/2020
[3] Enhanced oxidative stress in Hashimoto's thyroiditis: inter-relationships to biomarkers of thyroid function. Rostami R, Aghasi MR, Mohammadi A, Nourooz-Zadeh J. Clin Biochem. 2013 Mar
[4] Assessment of hair cortisol in euthyroid, hypothyroid, and subclinical hypothyroid subjects Darya Saeed Abdulateef, Taha Othman Mahwi. Endocrine . 2019 Jan.
[5] Hyperthyroidism Simone De Leo, MD Sun Y Lee, MD Prof Lewis E Braverman, MD. The Lancet March 30, 2016.
[6] Multiple Nutritional Factors and the Risk of Hashimoto's Thyroiditis Shiqian Hu, Margaret P Rayman. Thyroid . 2017 May.
[7] Mechanisms in endocrinology. Role of emotional stress in the pathophysiology of Graves' disease Géraldine Falgarone et. al. Eur J Endocrinol. Jan 2013https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/23027804/.
[8] The Role of Vitamin D in Thyroid Diseases Dohee Kim. Int J Mol Sci . 2017 Sep.
[9] Immunomodulatory Effects of Vitamin D in Thyroid Diseases Chiara Mele et. al. Nutrients . 2020 May.
[10] Selenium in thyroid disorders — essential knowledge for clinicians. Kristian Hillert Winther et. al. Nature Reviews Endocrinology (2020).
[11] Thyroid Function Disruptors: from nature to chemicals Karen J Oliveira et. al. J Mol Endocrinol . 2018 Jul.
[12] Thyroid dysfunction in metabolic syndrome patients and its relationship with components of metabolic syndrome. Saroj Khatiwada. Clin Diabetes Endocrinol. 2016. Springer Nature.
[13] Metabolic syndrome is associated with an increased incidence of subclinical hypothyroidism – A Cohort Study Chia-Hsuin Chang et. al. Nature Scientific Reports 2017 July.
[14] Subclinical thyroid disease. Prof David S Cooper, MD Prof Bernadette Biondi, MD. The Lancet January 23, 2012.
[15] Metabolic profiling of organic and fatty acids in chronic and autoimmune diseases. Evangelia Sarandi, Maria Thanasoula, Chrisanthi Anamaterou, Evangelos Papakonstantinou, Franco Geraci, Maria Michelle Papamichael, Catherine Itsiopoulos, Dimitris Tsoukalas. Advances in clinical chemistry (Elsevier) 2020, in print.
[16] Thyroid nodules. Geanina Popoveniuc, Jacqueline Jonklaas. Med Clin North Am . 2012.
[17] Thyroid Hormone Regulation of Metabolism Rashmi Mullur, Yan-Yun Liu, and Gregory A. Brent. Physiol Rev. 2014 Apr.
[18] Impact of stress on metabolism and energy balance. Cristina Rabasa, Suzanne L Dickson. Current Opinion in Behavioral Sciences. 2016.
[19] The vitamin D receptor: new paradigms for the regulation of gene expression by 1,25-dihydroxyvitamin D(3) J Wesley Pike 1, Mark B Meyer. Endocrinol Metab Clin North Am . 2010.
[20] Application of Metabolomics: Focus on the Quantification of Organic Acids in Healthy Adults Dimitris Tsoukalas. Int J Mol Med . 2017.
[21] Targeted Metabolomic Analysis of Serum Fatty Acids for the Prediction of Autoimmune Diseases Dimitris Tsoukalas, Vassileios Fragoulakis, Evangelia Sarandi et. al. Frontiers in Molecular Biosciences, Metabolomics (6), November 2019.
 
 

F.A.QS

Stay connected. Subscribe to our newsletter and get a free PDF copy of Dr. Dimitris Tsoukalas’ book on autoimmune diseases, published by METEXMIO.
e-mail: *
  I agree with personal data terms

Partnerships

Filters